பன்னிரு வருடத்தில்
பூக்கும் குறிஞ்சியாய்
என் வாழ்வில் நீ
சோகங்களில் தலை சாய்த்தேன்
உன் தோளில்
ராணங்கள் பல மறைந்தன
உன் பேச்சில்
யாவும் நீ ஆனாய்
என் வாழ்வில்
அன்பின் மொழியாய்
பண்பின் உறைவிடமாய்
என்னுள் நின்றாயே தாயுமானவனே!!!
உன் இணையில்லா
அன்பில் தஞ்சமிட
அனுமதிப்பாயா??? என் அன்பே !!!
No comments:
Post a Comment